| Mobile | RSS

تعریف پارک علمی

خرداد ۳۱ام, ۱۳۹۰ | No Comments | Posted in پروژه

تعریف پارک علمی توسط IASP
یک پارک علمی سازمانی است که به وسیله متخصصان حرفه ای اداره می شود و هدف اصلی این سازمان افزایش ثروت در جامعه از طریق تشویق و ارتقاء فرهنگ نوآوری و افزایش قدرت رقابت در میان شرکتها و مؤسساتی است که متکی بر علم و دانش در محیط پارک فعالیت می کنند. برای دستیابی به این هدف یک پارک علمی با ایجاد انگیزش و مدیریت جریان دانش و فناوری در میان دانشگاهها، مراکز تحقیق و توسعه، شرکتهای خصوصی و بازار، ایجاد و رشد شرکتهای متکی بر نوآوری را از طریق مراکز رشد (incubator) و فرآیندهای زایشی (Spin.off) تسهیل می نماید. پارکهای علمی همچنین خدماتی با ارزش افزوده بالا و فضاهای کاری و تأسیسات مناسب و کیفی به مؤسسات مستقر در پارک ارائه می نمایند.

جایگاه پارک های علمی و فن آوری

پارکهای علمی و فن آوری به عنوان یکی از نهادهای اجتماعی و حلقه ای از زنجیره توسعه اقتصادی مبتنی بر فن آوری، در دهه ۱۹۸۰ شکل گرفتند. ازجمله اهداف ایجاد پارکهای فن آوری، افزایش نوآوری تکنولوژیک، توسعه اقتصادی و اشتغال‌زایی متخصصین است و بسیاری از سیاست گذاران از پارکهای فن آوری به عنوان بخشی از یک راهبرد اندیشمند و هماهنگ برای توسعه ملی یا منطقه ای نام می‌برند. از طرف دیگر پارکهای فن آوری به عنوان ابزار جلب شرکتهای مبتنی بر فن آوری پیشرفته در سطح بین‌المللی شناخته می‌شوند و علاوه برآن محملی برای جذب متخصصین و دانشمندان و توسعه فعالیت کارآفرینان می‌باشند. امروزه بیش از ۸۰۰ پارک علمی و فن آوری در بیش از ۵۵ کشور جهان ایجاد شده و بیش از این مقدار در حال ساخت است که نشان از توجه کشورها به این نهاد اجتماعی مهم دارد. همچنین شکل‌گیری و توسعه بسیاری از پدیده‌ های نوظهور تکنولوژیکی از درون این پارکها می‌باشد و دولتها می‌کوشند با ایجاد محیطی مناسب، شرایط کار و فعالیت را برای شرکتهای کوچک و متوسط، و جذب شرکتهای بین‌المللی مبتنی بر فن آوری را فراهم نمایند. لذا نقش دولت به خصوص در کشورهایی همچون ایران، در توسعه و موفقیت این پارکها بسیار موثر و حیاتی می‌باشد.

 انواع مختلف پارک ها

در یک تقسیم‌بندی کلی پارکهای علمی و فن آوری را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد:

  1. مراکز رشد شرکتها و موسسات (انکوباتورها) که جهت شرکتهای نوپا و Start up می‌باشد.
  2. پارکهای علمی و فن آوری که بیشتر شرکت ها و موسسات تحقیقاتی و فن آوری و انکوباتورها در آن حضور دارند.
  3. شهرک های علمی و تحقیقاتی که متشکل از چندین پارک، دانشگاه و مراکز مسکونی می‌باشد.

هم‌اکنون تعریف واحدی از پارک ها یا شهرک ها در جهان وجود ندارد و کشورها بر اساس مقتضیات و نیازهای خود به ایجاد پارکها اقدام می نمایند. اسامی مختلفی نیز برای پارک ها در کشورهای مختلف از قبیل انکوباتور تجاری، مرکز نوآوری، مرکز کارآفرینی، پارک فن آوری، پارک علمی، پارک تحقیقاتی، قطب فن آوری، شهر علمی – تحقیقاتی، تکنوپولیس، تکنوپل و … گذاشته شده است.

ویژگی های اصلی پارکهای علمی و فن آوری

سازماندهی مجتمع هایی از این دست، نمی‌تواند بدون توجه دقیق به ویژگی های بارز نمونه‌ های موجود در سطح دنیا انجام گردد. ذیلاً کوشش شده است که ویژگی های بارز و در عین حال مشترک این گونه مجتمعها (پارک ها) دسته‌بندی گردد:

ویژگی اول: مضمون اصلی فعالیت این پارک ها، پژوهش و توسعه در زمینه
فن آوری های سطح بالاست، تکیه اصلی روی پژوهشهایی است که در جهت "توسعه" یک سازمان داده شده اند. در این پارکها تولید انبوه جایی ندارد و صنایع بزرگ در آنجا تأسیس نمی‌شوند.

ویژگی دوم: پژوهش در این پارکها در راستای رفع نیازهای صنایع مشخص انجام می‌شود. یعنی در این پارکها پژوهش نمی‌کنند که مثلاً به فرمولهای خاص فیزیک، شیمی، یا ریاضیات دست یابند. بلکه پژوهش می‌شود تا مشکل خاص و یا تنگناهای علمی یک صنعت به خصوص را حل کنند. به بیان دیگر، فعالیتهای درونی این مجتمعها به طور مشخص رنگ تکنولوژیک دارد تا رنگ آکادمیک.

ویژگی سوم: صنایعی که در این پارکها تأسیس می‌شوند، صنایع سبک و تکنولوژیک هستند. این صنایع، ارزش افزوده بالایی را تولید کرده و درعین حال فاقد سر و صدا و آلودگی بوده و به محیط‌زیست، آسیب نمی‌رسانند.

ویژگی چهارم: این مجتمعها محل تمرکز مجموعه ای از فعالیتهای به هم پیوسته اند. یعنی فعالیتهای درون این پارکها (مجتمع ها) با هم رابطه تنگاتنگ دارند و درصورت لزوم می‌توانند به یکدیگر خوراک علمی و پژوهشی بدهند.

ویژگی پنجم: زایش صنعت از صنعت (Spin Off). اینکه یک محقق کارآموزده و آشنا به مسائل عملی و تکنولوژیک از یکی از مؤسسات یا شرکتهای در حال کار در مجتمع، بیرون برود و برای خودش یک شرکت کوچک درست کند و رقیب شرکت مادر شود، یکی از مفیدترین جنبه‌ های پارک (مجتمع) علمی است که به ایجاد صنایع جدید و دامن زدن به فضای رقابت و بهبود کیفیت می‌انجامد. چنین پدیده با ارزشی را Spin off می‌گویند و بسیار اتفاق می‌افتد که هدف یک پارک علمی و فن آوری دامن زدن به همین معنا باشد.

ویژگی ششم: فضای این مجتمع ها، پارک ‌مانند است و محوطه آنها بسیار زیبا، ساختمانها معمولاً با ارتفاع کم و مجهز به انواع امکانات تفریحی و خدماتی می‌باشد. تراکم ساختمانها نیز کم است.

ویژگی هفتم: این مجتمعها غالباً در ارتباط و با همکاری مستقیم یک یا چند دانشگاه یا موسسه فن آوری و سرمایه‌گذاری مشترک آنها تأسیس می‌شوند. البته به جای دانشگاه، یک مؤسسه تحقیقاتی بسیار مهم هم می‌تواند این نقش را ایفا کند. به علاوه دولتهای محلی و بخش خصوصی نیز جزو صاحبان اصلی هستند.

بنابراین ملاحظه می‌شود که مدیریت این پارک ها، به اقتضای ترکیب، بین بخش دولتی، خصوصی و دانشگاهی مشترک است و نقش مهم این مدیریت آن است که:

الف- منابع لازم را برای تحقیق در داخل مجموعه فراهم کند (خوراک، امکانات).

ب- تمهیدات لازم برای انتقال فن آوری به دست ‌آمده را به صنعت، فراهم نماید.

ویژگی هشتم: بخش عمده ای از واحدهای فعال در پارکها معمولاً کوچک و نوبنیادند و صاحبان آنها را پژوهشگران تشکیل می‌دهند. البته بسیار اتفاق می‌افتد که شرکتهایی همانند آی. بی‌.ام و سونی هم شعبه تحقیق و توسعه خود را به این پارکها منتقل کنند.

ویژگی نهم: از جنبه جمعیتی (دموگرافیکی) افرادی که در این پارکها کار می‌کنند افراد متخصص و ماهری هستند (نظیر مهندسان، دانشمندان، پزشکان و کارشناسان تحقیق و توسعه) که عمدتاً در مشاغل تکنیکی، پژوهشی و مدیریتی ممتاز به کار مشغولند.

نظام حمایت از شرکتها و صنایع نوپا در پارکهای فن آوری (فضای انکوباتور)

یکی از انگیزه‌ های احداث پارکهای تحقیقاتی و فن آوری، کمک به توسعه و شکل‌گیری مؤسسات تحقیق و توسعه کوچک و صنایع سبک (توسط بخش خصوصی) است. برای کشورهای در حال توسعه، که به احداث پارکهای تحقیقاتی اقدام می‌نمایند، این یک انگیزه حیاتی است و فواید کلیدی زیر بر آن مترتب است:

  1. هدایت سرمایه‌ های کوچک و سرگردان بخش خصوصی به فعالیت در جهت اموری که مستقیماً به توسعه فنی کشور مربوط می شوند
  2. ایجاد مشاغل کیفی و اثربخش
  3. ایجاد و توسعه فضای رقابت برای بهبود خدمات، فعالیتها و ارتقای سطح علوم و فن آوری ملی

شرکتهای تحقیق و توسعه یا خدمات مشاوره و مهندسی و یا صنایع سبک نوپا که غالباً توسط کارآفرینانی از سنخ پژوهشگران و توسعه‌گران ایجاد می‌شوند، در بدو امر با مشکلات کمبود تجربه، اطلاعات و سرمایه روبرو هستند. پارک ها و شهرک های علمی و فن آوری، به خصوص آن دسته که با هدف توسعه فضای علمی و رونق بازار تحقیق و توسعه ایجاد می‌شوند، وظیفه و رسالت خود می‌دانند که با حمایت از این گونه شرکت های نوپا، مجال رشد و توسعه آنان را فراهم نمایند. بدین منظور معمولاً  "انکوباتور" پیش‌بینی می‌شود.

ساختمان انکوباتور، معمولاً متشکل از تعدادی واحدهای مستقل چندمنظوره و کوچک، برای فعالیت شرکتهای نوپاست. مساحت واحدها بین یکصد الی سیصد متر مربع است و کیفیت ساختمان ها، طوری است که هزینه سنگینی را در برنداشته باشد. شرکتهایی که در این واحدها مستقر می‌شوند، عنوان مستاجر داشته و حداکثر می‌توانند تا مدت پنج سال در آنها اقامت نموده و از یارانه های خدماتی – مالیاتی و هزینه ای برخوردار شوند. وقتی که نیاز این شرکتها به حدود ۴۵۰ مترمربع فضا برسد، معمولاً آنها را به سایر بخشهای پارک منتقل کرده و با آنان همانند یک شرکت مستقل و بالغ برخورد می‌کنند و از آن پس یارانه ها تقریباً قطع می‌شوند. بدین ترتیب ملاحظه می شود که انکوباتور، یک سرویس فوق‌‌العاده ممتاز و با ارزش در پارکها و شهرکهای علمی و فن آوری است که می تواند به فرآیند زایش صنعت از صنعت، تجسم واقعی بخشیده و به توسعه پارک، منطقه و کشور منجر گردد. نمونه مشخص این امر، در فرآیند احداث پارک تحقیقاتی "مثلث پژوهشی" در آمریکا، قابل ملاحظه است.

انکوباتور به دستگاهی گفته می‌شود که نوزادان نارس را در آن نگه می‌دارند وجه تسمیه انکوباتور در پارکهای تحقیقاتی، چیزی مشابه به همین معناست، با این تفاوت که انکوباتور در پارک ها، محلی برای نگهداری و پرورش اولیه شرکتهای کوچک و نوپایی است که نیاز به حمایت مالی و پشتیبانی علمی و خدماتی دارند.

سرویسهای ممتازی که در پارکهای علمی و فن آوری ارائه می‌شوند:

پارکها و شهرکهای علمی و فن آوری به اقتضای ماهیت خود، سرویسهای ممتازی را ارائه می‌دهند که اهم آنها عبارتند از:

 آموزش: وجود دانشگاه ها (یا داشتن پایگاه هایی در آنها) و مراکز تحقیقاتی و محققین ورزیده، زمینه را برای برگزاری دوره‌ های آموزش کلاسیک در حد ممتاز (فوق‌ لیسانس و دکترا) و نیز دوره‌ های آموزشی تخصصی در رشته‌ های مختلف را با کمترین هزینه ممکن فراهم می‌کند.

اطلاعات: وجود مرکز یا مراکز اطلاع ‌رسانی مدرن، این امکان را به وجود می‌آورد که اطلاعات در زمینه‌ های مختلف از طریق نشریات و کتب موجود در کتابخانه‌ ها و یا بانکهای اطلاعاتی به هنگام در اختیار پژوهشگران قرار گیرد. در غالب پارکها و شهرکهای علمی و فن آوری پست الکترونیکی برای انتقال اطلاعات از طریق شبکه‌ های جهانی، کاملاً فعال است. به علاوه مدیریت این پارکها به طور پیوسته برگزاری سمینارها و کنفرانسهای مورد نیاز را در دستور کار خود دارد.

ثبت و اختراعات: در پارک ها و شهرک های علمی و فن آوری این امکان به سادگی فراهم است که حاصل ابداعات و نوآوری های پژوهشگران به نام خود آنان ثبت و حقوق آنان محفوظ بماند.

معیارهای مکان یابی پارک های علمی و فن آوری

محلی که برای احداث این پارکها انتخاب می‌شود، بایستی دارای شرایط معینی باشد که اهم آنها از این قرارند:

  1. وجود ساختار علمی و فنی مناسب: ساختار علمی و فنی مناسب عمدتاً به وجود دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی در منطقه بستگی دارد.
  2. وجود زیرساخت صنعتی و اقتصادی مناسب: تحقق این شرط تابع وجود شرکتها و مؤسسات صاحب فن آوری بالا و یا شرکتهای معمولی طالب فن آوری بالا است.
  3. وجود سطح زندگی مناسب: تحقق این شرط منوط به وجود شبکه‌ های حمل و نقل (نزدیکی به فرودگاه، مترو یا اتوبان)، شبکه‌ های مخابراتی، فعالیتهای فرهنگی و هنری و سرویسهای بهداشتی و آموزشی است.
  4. وجود منابع لازم برای تأمین نیروی کار متخصص و پشتیبانی‌کننده، نزدیک بودن به بازارهای منطقه ای، ملی و حتی بین ‌المللی.

مرکز رشد واحدهای فن آوری

مرکزی است تحت مدیریت متخصصین حرفه ای که با ارائه خدمات حمایتی از ایجاد و توسعه حرفه های جدید توسط فن آوران و نوآوران که در قالب واحدهای نوپای فعال در زمینه های مختلف منتهی به فن آوری متشکل شده اند و اهداف اقتصادی مبتنی بر دانش و فن آوری دارند، پشتیبانی می کند. این خدمات شامل موارد زیر است:

  1. حمایتهای مالی جهت ساختار سازی و تثبیت ایده فناوانه
  2. تامین محل کار (به صورت اجاره)
  3. خدمات آزمایشگاهی، کارگاهی و اطلاع رسانی
  4. خدمات مدیریتی، حقوقی، مالی، اعتباری، پروژه یابی و بازاریابی
  5. آموزشهای تخصصی ویژه و مشاوره

مراحل رشد مؤسسات

مراحل رشد مؤسسات و خدمات قابل ارائه از طرف مرکز رشد بر اساس ۳ سال استقرار معمولاً به صورت زیر پیش‌بینی شده است: مرحله خدمات ویژه زمان مناسب پروش ایده مشاوره فنی، مشاوره اقتصادی، اطلاع‌رسانی ۶ ماه رشد علمی مشاوره فنی، پروژه ای، حمایت مالی ۶ ماه تولید محصول و تدوین دانش فنی مشاوره فنی و تخصصی، مشاوره فنی، جذب سرمایه ۱۸ ماه بازاریابی مشاوره حقوقی، اقتصادی و بازاریابی ۶ ماه ارزیابی مؤسسات بر اساس مراحل دوره ای فوق‌الذکر انجام می‌گیرد و خروج مؤسسات از مرکز رشد با توجه به دو معیار رشد یافتگی یا رسیدن به سقف زمانی، صورت می‌گیرد.

دوره رشد

دوره ای است که طی آن یک مؤسسه با تعقیب برنامه کاری مصوب که بر اساس ایده فن آورانه‌ تنظیم شده است به یک مؤسسه فعال و موفق اقتصادی تبدیل می‌شود. روند رشد مؤسسات فن آوری طی حضور مرکز رشد بر اساس شاخصهای رشد یافتگی: – بلوغ علمی – بلوغ مالی – بلوغ سازمانی مورد بررسی قرار می‌گیرد. زمان این دوره حداکثر ۳ سال است که تحت شرایط خاص با تصویب شورای مرکز رشد تا ۵ سال قابل تمدید است.

 دوره رشد مقدماتی

راه اندازی و ایجاد مؤسسات فن آوری خصوصی شرایطی را ایجاب می‌نماید که معمولاً واحدهای متقاضی مرکز رشد از آن برخوردار نمی‌باشند. به منظور فراهم نمودن امکانات و شرایط لازم برای واحدهای فن آوری نوپا دوره رشد مقد‌‌ماتی در مرکز رشد فعال می‌شود. در این دوره به افراد یا گروه‌ های مستعدی که دارای
ایده‌ های فن آورانه هستند، مشاوره و آموزشهای لازم برای اثبات ایده کاری و برنامه کاری، تثبیت و شناسایی گروه های کاری و ایجاد هویت مستقل حقوقی داده می‌شود. مدت دوره رشد مقدماتی معمولاً ۶ ماه است که تحت شرایط ویژه ای تا ۹ ماه قابل تمدید است. در طول مدت این دوره، مؤسسات موظف به تکمیل و اثبات ایده محوری، تثبیت تیم‌کاری و ارائه برنامه کاری برای ورود به دوره رشد می‌باشند. ضرورت اصلی این دوره، جذب نیروهای خلاق دانشگاهی، تغییر الگوی ذهنی اشتغال و تسریع مراحل رشد و شفافیت تعاملات در دوره رشد است.

 تعهدات مؤسسات مستقر در مرکز رشد

تعهدات مؤسساتی که در مرکز رشد مستقر می‌شوند به شرح زیر است: ۱- تلاش در جهت رشد کمی و کیفی فعالیتهای مؤسسه، طبق برنامه ارائه شده توسط مؤسسه در طول زمان استقرار در مرکز رشد. ۲- خروج مؤسسه از مرکز رشد پس از طی دوره رشد یا دوره رشد مقدماتی. ۳- انعکاس ارتباط مؤسسه با پارک علم و فن آوری به نحو مناسب در کلیه مکاتبات و مدارک. ۴- بازپرداخت اعتبارات دریافتی در دوره حضور در مرکز رشد، مطابق با آیین‌نامه‌ های مربوطه. ۵- پرداخت هزینه‌ های خدمات دریافتی براساس تعرفه‌ ها در موعد مقرر. ۶- همکاری با مرکز رشد در ارزیابی دوره های از روند رشد مؤسسه.

شرایط پذیرش مؤسسات در مرکز رشد

درخواست مؤسسات فن آوری متقاضی استقرار براساس دارا بودن سه شرط زیر ارزیابی خواهد شد: داشتن ایده فن آورانه (محوری) مناسب – ترکیب نیروی انسانی متناسب با زمینه فعالیت مؤسسه و دارای هویت حقوقی مستقل – ارائه برنامه کاری (Business Plan) – اولویت پذیرش با مؤسسات دارای تیم کاری متشکل از فارغ التحصیلان دانشگاهی و نوآوران است که طرح‌های فن آورانه مبتنی بر فن آوری‌ های نوین دارند. مؤسساتی که در شناسایی ایده محوری ابهاماتی داشته باشند و یا جهت تکمیل برنامه‌کاری خود نیاز به زمان داشته باشند، در صورت برخورداری از امتیازات مربوط به تیم کاری مناسب، می‌توانند برای ورود به دوره رشد مقدماتی (پیش انکوباتوری) اقدام کنند. مؤسسات مستقر در دوره رشد مقدماتی، با برخورداری از نیازهای اولیه یک واحد فن آور، موظف به اثبات ایده محوری، تثبیت تیم کاری و نیروی انسانی مورد نیاز یک مؤسسه خصوصی و ثبت حقوقی شرکت و ارائه برنامه کاری(BP) به منظور ورود به دوره رشد می‌باشند. در صورت موفقیت مؤسسه برای ورود به مرحله رشد که توسط شورای مرکز رشد تصویب می‌گردد، هزینه‌ های دوره رشد مقدماتی مشمول تخفیف تا ۱۰۰% خواهد شد.

هسته تحقیقاتی

تیم کاری از تعدادی دانش آموخته دانشگاهی یا تیمهای غیر حقوقی که در زمینه تحقیقات فن آورانه در گرایشهای مشخص و با هدف بستر سازی برای تحقیقات حرفه ای فعالیت می کنند.

شرکت های کوچک و متوسط فن آوری

شرکت هایی که از نظر گردش مالی جز ۲۰% اول شرکتهای بزرگ کشور نبوده و اکثریت سهام آنها متعلق به شرکتهای مذکور نباشد. این واحدها دارای هویت حقوقی مستقل از مرکز رشد بوده که با توجه به اساسنامه و یا سایر اسناد قانونی در زمینه تحقیقات کاربردی و توسعه ای، طراحی مهندسی، مهندسی معکوس، انتقال فن آوری، ارائه خدمات تخصصی و فعالیت در جهت تجاری کردن نتایج تحقیقات فعالیت می نمایند.

این واحدها شامل شرکتهای خصوصی، واحدهای تحقیق و توسعه صنایع و مراکز تحقیقات وابسته به دانشگاه ها و یا دستگاه های اجرایی می باشند و می توانند از نظر حقوقی موسسه ای در حال تشکیل یا موجود (به ثبت رسیده) باشند.

خدمات قابل ارائه به مراکز مستقر در مرکز رشد

 شاخص ترین مزیت استقرار موسسات فن آور و هسته های پژوهشی در مرکز رشد، بهره برداری از شرایط تجمیع و هم افزایی پژوهشی در مجاورت سایر پژوهشگران و امکان حضور در فضایی میان رشته ای و میان بخشی است. به علاوه با توجه به تدارک زیر ساختارهای ضروری و با ارزش افزوده در محیط پارک و مراکز رشد امکان ارائه خدمات پشتیبانی تخصصی و عمومی به شرح ذیل به منظور کاهش هزینه ها و میزان ریسک فعالیت بر اساس تعرفه ای مصوب نیز پیش بینی شده است.

"…خدمات عمومی

  1. خدمات اسکان
  2. دسترسی به تلفن و دورنگار
  3. مبلمان اولیه فضاها
  4. کارپردازی و خدمات دبیرخانه ای
  5. امکان استفاده از اتاقهای کنفرانس
  6. تجهیزات سمعی و بصری
  7. سرویس ایاب و ذهاب

"… خدمات اطلاع رسانی

  1. کتابخانه
  2. اینترنت
  3. مراکز اطلاع رسانی
  4. نرم افزارهای مهندسی
  5. شبکه محلی LAN

"… خدمات مشاوره ای و آموزشی

  1. مشاوره های مدیریتی
  2. مالی و بازرگانی
  3. خدمات حسابداری و حقوقی
  4. برگزاری سمینار و یا دوره های آموزش مورد نیاز برای شرکتهای نوپا

"… خدمات فنی و تخصصی

  1. ارائه خدمات فنی مهندسی
  2. استفاده از امکانات آزمایشگاهی و کارگاهی نظیر آزمایشگاه صنایع غذایی، بیوتکنولوژی، شیمی، مواد و سرامیک، برق و الکترونیک، مکانیک، کارگاه ماشین ابزار و پایلوتهای تولید محدود

"… خدمات مالی و اعتباری

  1. تسهیل امکان استفاده از اعتبارات خدماتی و تحقیقاتی
  2. شناسایی منابع مالی و جذب سرمایه گذاران
  3. تسهیل در جذب اعتبارات مصوب طرحها و پروژه های تحقیقاتی

"… سایر تسهیلات

کلیه تسهیلاتی که از طریق تفاهم نامه های موجود در مرکز با سایر سازمانها و به وسیله معرفی متقاضیان انجام می شود، از قبیل ارتباط با سایر منابع مالی و سرمایه گذاری و ارتباط با شهرکهای صنعتی و …

طرح فن آورانه

طرح یا ایده بازار پسند که اجرای آن مبتنی بر تحقیقات و فن آوری باشد و پژوهشهای آن انجام پذیرفته باشد.

امتیازات قانونی پارک

بر اساس ماده ۴۷ قانون برنامه چهارم توسعه که آئین‌نامه اجرایی آن نیز به تصویب هیات دولت رسیده است، شرکتهای عضو پارکهای فن آوری برای فعالیتهایی که در پارک انجام می‌دهند، از مزایای قانونی زیر برخوردار می‌باشند:

  1. معافیت مالیاتی به مدت ۱۵ سال برای واحدهای پژوهشی، فن آوری و مهندسی مستقر در پارک
  2. معافیت از هرگونه عوارض معمول کشور
  3. آزاد بودن نقل و انتقال ارز از خارج از کشور به پارک و بالعکس از طریق شبکه بانکی
  4. معافیت از هرگونه عوارض گمرکی ورود و صدور کالا و خدمات در چارچوب ماموریت‌های محول شده
  5. امور مربوط به اشتغال نیروی انسانی و روابط کار در واحدهای فن آوری مشمول مقررات اشتغال در مناطق آزاد می‌باشد.

 اعضای واجد شرایط

اعضای واجد شرایط پارک عبارتند از:

  1. مؤسسات، شرکتها و مراکز خصوصی، عمومی یا دولتی تحقیق و توسعه
  2. دانشگاه‌ ها و مؤسسات آموزش حرفه ای
  3. واحدهای اجرایی یا مدیریتی شرکت‌های بزرگ دارای فعالیت‌های مهم علمی و فن آوری.
  4. شرکتهای کوچک و متوسط که بر پایه فن آوری پیشرفته شکل گرفته اند و شرکتهای خدمات فنی و مشاوره ای.
  5. نهادهایی که هدف آنها رشد و گسترش علم، فن آوری و نوآوری است.
  6. مؤسساتی که دارای فعالیتهای تکمیلی هستند، مانند سرویسهای پشتیبانی که به پارک داده می‌شود.

"… تذکر مهم

  1. از ورود کلیه فعالیتهای آلاینده به پارک ممانعت به عمل می‌آید و تمامی شرکتها متعهد به عدم داشتن هرگونه آلودگی زیست محیطی خواهند بود.
  2. ضمنا انجام فعالیت‌های تولیدی به صورت انبوه و کارگاهی نیز در پارک ممنوع می‌باشد و تولید صرفاً در حد نمونه و با رعایت شرایط فوق، بلامانع است.

مهمترین فوایدی که یک شرکت، پارک فن آوری را برای استقرار خود برمی‌گزیند

  1. صرفه‌جویی اقتصادی و کاستن از هزینه‌ های بالاسری شرکت از قبیل زمین، ساختمان، دسترسی به اینترنت پر سرعت، غذاخوری، کتابخانه، سالن کنفرانس و اتاق جلسه با کیفیت بالا و …
  2. قرار داشتن در یک مجتمع تحقیقاتی و فن آوری و استفاده از مزایای همجواری واحدهای فن آوری با یکدیگر
  3. امکان فراهم کردن خدمات رفاهی بیشتر برای کارکنان مخصوصاً متخصصین شرکت که درگیر فعالیتهای فکری بوده و نیاز به فضاهای با آرامش، پر نشاط و مناسب هستند. از قبیل فضاهای ورزشی، فضاهای استراحت، تفریح و …
  4. تسهیل ارتباطات رو در رو بین متخصصین شرکتهای مختلف از طریق نزدیکی فیزیکی ساختمان شرکتها با هم، فضاهای رستوران ها، ورزشی، سمینارها و … در پارک فن آوری
  5. امکان استفاده از سمینارها و کارگاه های آموزشی که در محل پارک برگزار می‌شود
  6. ساخت ساختمانی که فضاهای آن بر اساس نیاز شرکت تعریف شده باشد و به لحاظ پرستیژ به فعالیت تکنولوژیکی شرکت بخورد. (عمدتاً در دید مشتریان داخلی یا خارجی شرکتها)
  7. امکان استفاده از آزمایشگاه ها و کارگاه های تخصصی خاص که یک شرکت به تنهایی قادر به سرمایه‌گذاری در آن نبوده و یک مشارکت جمعی را می‌طلبد. و یا امکان استفاده از تجهیزات و آزمایشگاه های شرکتهای همجوار
  8. پیدا کردن یک وجهه بین‌المللی و اعتباری جدید در قالب حضور در پارک

فن آوری جهت توسعه بازار

  1. امکان تعامل و استفاده از تجربیات شرکتهای چند ملیتی که در پارک فن آوری شعبه خواهند داشت
  2. امکان گرفتن پروژه‌ های بزرگ و خرد کردن آن بین شرکتهای مختلف همکار در پارک و انکوباتور و مدیریت بهتر این گونه پروژه‌ها
  3. امکان استقرار کارکنان شرکتها در مهرشهر و نزدیکی فضای کار و زندگی کارکنان
  4. پشتیبانی دولت و دستگاه های متولی از شرکتها جهت توسعه فعالیتهای خود
  5. دارا بودن تیم مدیریتی و اجرایی مصمم و معتقد به اجرای پروژه و کمک به رشد شرکتهای عضو پارک
  6. دسترسی و زیرساخت مناسب و با استانداردهای بالای مجموعه پارک

پذیرش واحدهای فن آور

پذیرش

پذیرش شرکتها در پارک علم و فن آوری در دو بخش ساختمانهای چند مستاجره و اراضی پارک می باشد. پذیرش شرکتها در پارک علم و فن آوری در شورای پذیرش و ارزیابی بر اساس بررسی مدارک متقاضی، بازدید ازفعالیتهای شرکت و برگزاری جلسات مصاحبه صورت می پذیرد.

واحدهای قابل پذیرش

  1. واحدهای فن آوری خصوصی (در حد تولید پیشرفته و حداکثر نیمه صنعتی)
  2. شرکت های خدمات مهندسی (دانش محور با هدف ارائه خدمات فن آوری)
  3. واحدهای تحقیق و توسعه وابسته به صنایع یا سازمانها
  4. مراکز تحقیقاتی – توسعه ای
  5. آزمایشگاه ها و واحدهای تولید نیمه صنعتی در زمینه فن آوری های نوین
  6. واحدهای تحقیقاتی وابسته به دانشگاه ها
  7. مراکز رشد فن آوری
  8. مجموعه های خدماتی

شرایط پذیرش

  1. داشتن وضعیت حقوقی کاملاً مشخص
  2. دارا بودن حداقل دو سال سابقه فعالیت موفق
  3. دارا بودن منابع پایدار مالی و اقتصادی
  4. داشتن برنامه ای مدون و مشخص جهت توسعه فعالیتها
  5. در خدمت داشتن نیروهای تمام وقت در راستای فعالیت مورد نظر

ویژگی های موسسات دانش محور

شاخصهای موسسات دانش محور در سه گروه: نوع فعالیت و سطح تکنولوژی، سطح علمی کارکنان و بودجه تحقیق و توسعه تقسیم بندی می‏گردد:

الف) زمینه فعالیت:

  1. فعالیت در زمینه توسعه مرزهای دانش
  2. فعالیت در زمینه تجاری سازی نتایج تحقیقات
  3. فعالیت در راستای نوآوری و تدوین دانش فنی
  4. فعالیت در راستای انتقال فن آوری
  5. فعالیت در راستای توسعه فن آوری های نوین
  6. ارائه خدمات مهندسی با ارزش افزوده بالا به صنایع و سازمانها
  7. فعالیتهای تحقیق و توسعه، طراحی مهندسی و مهندسی معکوس در جهت ارتقاء سطح فن آوری صنایع

ب) ترکیب پرسنل:

به‏ کارگیری نیروهای دانش آموخته و متخصص داشتن حداقل نسبت 70% بین نیروهای دانش آموخته و متخصص، به کل پرسنل وجود برنامه های آموزشی مستمر جهت ارتقاء سطح علمی و تخصصی پرسنل آشنایی پرسنل دانش‏‏آموخته به زبان انگلیسی

Leave a Reply 3003 views, 3 so far today |

Leave a Reply


eight − 3 =

口中還唸唸有詞妹妹也看書看書挖鼻孔An acidulating impressionJijiJijiJijiJijiJiji