| Mobile | RSS

سایتوکاین ها

اسفند ۲ام, ۱۳۸۹ | No Comments | Posted in ایمونولوژِی

فصل سیزدهم: سایتوکاین ها

   سلول Tو APCمولکول هایی را تولید می کنند که امروزه نام آن ها را تحت عنوان سایتوکاین می نامیم.سیگنال های ایجاد شده در اثر سیناپس روی ژنوم هر دو سلول تاثیر گذاشته و ژن هایی را فعال می کند که این ژن ها محصولاتشان یک سری پروتئین ها را تحت عنوان سایتوکاین ترشح می کنند که این سایتوکاین ها باعث فعال شدن سلول های Tمی شود. سایتوکاین ها را به عنوان هورمون های سیستم ایمنی نام می برند.

   سایتوکاین ها مولکول های کوچکی از ۸۰-۸ کیلودالتون وزن داشته و پروتئین یا گلیکو پروتئین هستند و براساس محل تاثیرشان آن ها را به سه دسته تقسیم می کنند:

۱٫       Autocrine: بعد از ترشح روی خود سلولی که از آن ترشح شده اند اثر می کنند.

۲٫      Paracrine: روی سلول های مجاور تاثیر می گذارند.

۳٫     Endocrine: یک فاصله ای را در بدن طی می کنند تا به سلول هدف برسند.

طبقه بندی سایتوکاین ها بر اساس ساختمان و عملکرد:

۱)اینترلوکین ها (Interlukine): که از اینترلوکین ۱ تا ۲۵ هستند.

۲)اینترفرون ها (Interferon): شامل اینترفرون های α، βو γهستند.

۳)تومور نکروسیس فاکتور (Tumornecrosis factor):شامل TNFαو TNFβمی باشند.

۴)Growth factor: شامل EGFو NGFمی باشند.

۵)colony stimulating factor(CSF): که شامل G-CSF(گرانولوسیت) ، M-CSF(منوسیت) و GM-CSFمی باشند.

 

   سایتوکاین ها دارای رسپتورهای نیمه اختصاصی هستند یعنی امکان دارد چند اینترلوکین و اینترفرون دارای یک نوع رسپتور باشند که تنها در یک پپتید تفاوت کمی با هم دارند.همچنین مسیر سیگنالینگ هر دسته تقریبا مشابه به هم است و از سیستم سیگنالینگ Jaer – STATاستفاده می کنند و در مراحل آخر سیگنالینگ از سیتوپلاسم به هسته تغییراتی به وجود می آید و باعث می شود که ژن های متفاوتی تحت تاثیر قرار بگیرند و بنابراین سایتوکاین ها اثرات متفاوتی داشته باشند.

   CSFها معمولا از سلول های Tو یا سلول های APCترشح می شوند و محل اصلی اثر آن ها مغز استخوان می باشد.یک سلول میانی بین Gو BMوجود دارد که متعهد شده برای تولید گرانولوسیت (پتانسیل تولید Gرا دارد) CSFروی این سلول تاثیر کرده و Gزیاد می شود و در حقیقت روی سلول متعهد شده برای تولید گرانولوسیت تاثیر گذاشته و باعث تکثیر آن شده و در نهایت تعداد زیادی Gمی سازد.M-CSFروی سلول متعهد برای تولید Mاثر می کند.به این CSFها فاکتورهای خونساز یا فاکتورهای هماتوپویتیک نیز می گویند.

 اینترلوکین های ۱و ۶:

   خیلی به هم شبیه هستند و توسط سلول APCتولید می شود و اثرات اندوکراینی دارد. اینترلوکین های ۱ و ۶ و به خصوص ۱ می توانند روی هیپوتالاموس تاثیر گذاشته و باعث تب شوند. اینترلوکین ۱ را در ابتدا به عنوان عامل تب زای داخلی می شناختند. اینترلوکین های ۱و ۶ همچنین روی کبد تاثیر می گذارند و باعث پاسخ های فاز حاد (Acutt phase response)میشوند که APPrها را می سازند که شامل CRP، SP.D، SP.Aو MBLمی باشند. اینترلوکین های ۱و ۶ روی سلول های دندریتیک تاثیر گذاشته و باعث مهاجرت آن ها به غدد لنفاوی و فعال کردن پاسخ های ایمنی روی عضلات می شوند و روی بافت های چربی تاثیر گذاشته و باعث ایجاد متابولیسم و فعال شدن راه های متابولیک و تولید ATPمی شوند و همچنین مجدد روی مغز استخوان می توانند تاثیر گذاشته و باعث فراخوان نوتروفیل ها و منوسیت ها به منطقه شود.همچنین سایتوکاین ها می توانند اثر همدیگر را تقویت (سینرژیسم) و یا خنثی (آنتاگونیسم) کنند.

TNFα:

   در حقیقت باعث لوکالیزه شدن یا موضعی شدن عفونت می شود و از انتشار عفونت جلوگیری میکند و همچنین می تواند پروتئین های انعقادی را فعال کند و به این طریق مانع از گسترش عفونت گردد.زمانی که یک عفونت تجربی را ایجاد کنیم و همراه این عفونت آنتی بادی ضد TNFαاضافه کنیم TNFغیر فعال می شود و عفونت سریعا منتشر می شود.TNFαیک اثر سیستمیک نیز دارد.در پاسخ به LPSباکتری های گرم منفی TNFαبه مقدار زیادی تولید شده و با افزایش نفوذ پذیری عروق باعث انتشار سرم و پلاسما به بافتی می شود و با این عمل افت فشار خون شدید ایجاد می شود که معمولا به مرگ منتهی می شود که به آن Septicshokمی گویند.

اینترلوکین ۲:

   اینترلوکین ۲ یک اتوکراین سایتوکاین است که از سلول Tفعال شده (اتصال سیناپس ها) تولید می شود و بر روی خود سلول Tاثر می گذارد و در حقیقت نقش مرکزی را در تکثیر سلول های Thدارد و بعد از ترشح موجب تکثیر سلول Thمی شود.این اینترلوکین رسپتوری دارد که از سه زنجیره α، βو γتشکیل شده در سلول های Tدر استراحت تنها αو βبیان می شوند و تمایل متوسطی به اینترلوکین ۲ دارند ولی وقتی Tفعال می شود علاوه بر ترشح اینترلوکین ۲ زنجیره αرا نیز بیان می کند.زمانی که αکنار βو γقرار گرفت یک رسپتوری را ایجاد می کند که تمایل به اینترلوکین ۲ دارند.

اینترلوکین ۳:

   اینترلوکین ۳ توسط Thتولید می شود یک مولتی CSFیا فاکتور هماتوپویتیک قوی است.یعنی روی کلیه رده های خونی میلوئید و لنفوئید تاثیر می گذارد و باعث تولید همه لکوسیت ها می شود Th1    و Th2ابتدا روی الگوی سایتوکاین هایی که تولید می کردند از هم متمایز کردند بعد دیدند می توانند از روی رسپتورهای کموکاینی آن ها را متمایز کرد. سلول اولیه به نام Th0وجود  دارد که می تواند به Th1و Th2تبدیل شود.

   مجموعه عواملی که در این که Th0به سمت Th1و یا Th2نقش دارد: ۱)MHC2)آنتی ژن یا پپتید ۳)دوز آنتی ژن ۴)خود APCکه عبارت است از ماکروفاژ و یا سلول Bیا دندریتیک ۵)راه ورود آنتی ژن (دهان ، پوست و خون) چون سلول های هر منطقه برای آن تخصص یافته پس از این که Th1یا Th2به وجود آمد سایتوکاین هایی که ترشح می کنند متفاوت است.Th1با سایتوکاین هایی که ترشح می کند ایمنی سلولی را فعال می کند و Th2با سایتوکاین هایی که ترشح می کند بازوی ایمنی هومورال (سلول B) را فعال می کند.

   Th1، INF-γو TNFαو TNFβو یا GM-CSFو اینترلوکین های ۱۲ و همچنین اینترلوکین های ۲ و ۳ را تولید می کند که تمام این سایتوکاین ها محرک ایمنی سلولی و سلول Tسایتوتوکسیک هستند.

   Th2، اینترلوکین ۲ و TNFαو GM-CSFو اینترلوکین ۳ که با Th1مشترک است و همچنین اینترلوکین ۴ ، ۵ ، ۶، ۷ ، ۱۰ و ۱۵ را تولید می کند که این اینترلوکین ها روی سلول Bاثر کرده و ایمنی همورال را ایجاد می کنند.

اینترلوکین ۴ :

   این اینترلوکین باعث تولید یا (Swiching)IgEمی شود و تولید IgEرا بالا برده و نقش مهمی در آلرژی دارد و همچنین یک فاکتور تمایزی و تکثیری LBاست.

اینترلوکین ۵ :

   این اینترلوکین از Th2ترشح شده و باعث تولید IgAشده و باعث تکثیر ائوزینوفیل ها می شود و در عفونت های کرمی و انگلی نقش دارد.

اینترلوکین ۶ :

   این اینترلوکین یک فاکتور تحریکی، تکثیری و تمایزی سلول Bاست و باعث تمایز LBبه پلاسما سل می شود و تولید و ترشح آنتی بادی را افزایش می دهد.

اینترلوکین ۷ :

   این اینترلوکین توسط سلول های زمینه ای مغز استخوان و تیموس تولید شده و روی پیش سازهای سلول های Bو Tتاثیر دارد و در تمایز این پیش سازها نقش مهمی دارد.

اینترلوکین ۸ :

   این اینترلوکین یک کموکاین است که به آن CCL8و یک کموتاکتیک فاکتور برای نوتروفیل است و نوتروفیل را به محل التهاب راهنمایی می کند و توسط منوسیت و سلول Tتولید می شود.

اینترلوکین ۹ :

   این اینترلوکین را سلول Tتولید کرده و روی ماست سل تاثیر می گذارد.

اینترلوکین ۱۰ :

   این اینترلوکین یک اینترلوکین مهم است و در بدن توسط Th1تولید شده و روی Th1اثر

کرده و فعالیت های Th1را متوقف می کند یعنی نمی گذارد که سیستم ایمنی به سمت ایمنی سلولی پیش برود و نقش مهمی در عفونت ها، سرطان ها، مایکوباکتریوم ها و بیماری ایدز دارد.چون اگر در سرطان و ایدز بتوان ایمنی سلولی را فعال کرد عامل بیگانه را می توان از بین برد.

   IFNγزمانی که تولید می شود از Th1تولید شده Th2را سرکوب می کند.یعنی Th1و Th2توسط IFNγو اینترلوکین ۱۰ همدیگر را تنظیم می کنند و نقش مهمی در تنظیم ایمنی سلولی و همورال دارند.در آلرژی ها IFNγنقش اصلی را دارد که می تواند ایمنی را به سمت سلولی پیش ببرد و فرد را از آلرژی نجات دهد.

اینترلوکین ۱۱ :

   این اینترلوکین توسط سلول Tتولید شده و روی خود سلول Tتاثیر کرده و نقش تکثیری دارد.

اینترلوکین ۱۲ :

   این اینترلوکین از Th1تولید شده و روی Tcو سلول های NKتاثیر کرده و ایمنی سلولی را به شدت فعال می کند.

اینترلوکین های ۱۳ ، ۱۴ و ۱۵ :

   این اینترلوکین ها توسط سلول Tتولید شده و بیشترین اثرات آن ها را روی سلول Bاست که باعث تکثیر و تمایز شده و فاکتور رشد لنفوسیت Bمحسوب می شوند. اینترلوکین ۱۵ را منوسیت نیز تولید می کند.

   Th1باعث فعالیت Tcو NKمی شود.زمانی که ویروس وارد بدن شد ژنوم خود را وارد سلول می کند و روی آن m RNAساخته می شود که به پروتئین های ویروسی تبدیل شده که با ژنوم ویروس اسمبل شده و سلول را ترک می کند.

   زمانی که ویروس وارد شد ابتدا ژن اینترفرون ها فعال می شود یعنی پروتئین هایی تولید میکند که با تکثیر ویروس تداخل کرده و از تکثیر آن جلوگیری می کنند.IFNαو INFβرا اینترفرونهای غیر ایمن می گویند چون از فیبروبلاست ها و سلول های اپی تلیالی ترشح می شوند.INFγرا ایمن می گویند چون توسط Th1تولید می شود.INFαو INFβدر اثر وجود RNAدوبل که از مشخصات یک ویروس است در سلول تولید می شود.این دو زمانی که تولید شدند سه اثر میگذارند: ۱)باعث تولید آنزیم                   می شوند که ATPاز `۲ به `۵ ساخته شود و این ATPباعث فعال شدن یک اندوریبونوکلئاز می شود و این می تواند RNAویروسی را از بین ببرد. ۲)آنزیم Serin-theronin kinaseرا فعال می کند که آن روی EIFتاثیر کرده و از ترجمه m RNAویروسی جلوگیری کرده و پروتئین های ویروسی ساخته نمی شوند. ۳)سومین کار آن این است که وقتی که ویروس آنفولانزا وارد سلول می شود این دو اینترفرون باعث به وجود آمدن پروتئین MXمی شوند که این پروتئین MXمقاومت سلول ها را نسبت به آنفولانزا بالا برده و ویروس به راحتی نمی تواند سلول را عفونی کند.INFγاولا باعث بیان MHC Iشده و عرضه آنتی ژن را به شدت بالا می برد و همچنین بیان TAP1, 2را افزایش می دهد و باعث فعال شدن شدید ماکروفاژها و سلول های بیگانه خوار شده و آنها را در انفجار تنفسی و در تولید نیتریک اکساید نقش دارد.

Leave a Reply 18989 views, 12 so far today |

Leave a Reply

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Gorgeous Gorgs, Sliema, December 24, 2016The 11:40 Rogue One Show on Eden in St Julian, December 28, 2016Ariëlla 006Lu #XAriëlla 005Surveillance Cat, St Julian, December 25, 2016x*y*z II1R8A87631R8A8711Strange small red house, Sliema, December 24, 2016